The present school of Ligaya and the formal tutoring of children of school age, one could say, is more older than the barrio itself, that is, as political entity.

June 1, 1956 is a memorable day for the people of the sitio of Maasim. A barrio school was established. It was for Grades I and III only. There were approximately 30 pupils in the beginning. In spite of the plausity of number, this is still a blessing to those few who no longer will leave their for the acquisition of education. This is the government's boon to the barrio people.

From 1956 to the present, the barrio school of Ligaya is a part and parcel of the Solo Elementay School. The first school that was built was an improvised one. The roof was of cogon and the wall of "Buri" leaves. There were but a few desks and blackboards were also improvised. They had this for two years.

Then a building was constructed from the funds provided from the pork barrel allotments of the ten Congressman Nemeriano Babao through the request of Mayor Rafael Amurao. For the next two years, the school children enjoyed nice school days in a semi-concrete building. Until, one day, a destructive typhoon brought havoc to the barrio and destroyed the much-treasured building. For the next indefinite years, classes were again held in a private house; this time in the house of Mr. Agustin Albuera.

But the people of Ligaya did not stop from there. They pooled their energies together to ask for a decent building where to house their children. Pillars of such move are Mrssrs. Pablo Mendoza, the Barangay Captain, Florentino Albuera, Agustin Albuera, barrio councilmen, and other civic-spirited citizens of the barrio. With such enthusiasm, they were given one (1) unit of the pre-fab Marcos type building construction of which went on in the summer months of April and May, 1975. The newly-built building consisting of three classrooms and standing on the same site of the previously Babao building, was formally inaugurated on May 30, 1975. Present on this very important occasion were Mayor Basilio Calangi, Vice Mayor Teodora Mendoza, School Head Marciana B. Napeñas, Chief of Police Benjamin Villanueva, the barrio councilmen, / and several guest from the town of Mabini and even as far as Manila.

As in the beginning, the school always houses two classes, Grades I and III, or Grades II and IV. In other words, it is an incomplete primary entity. At first the teacher assigned conducted multi-grade classes; but now two teachers are always available to hold one grade each. This school year, 1978-19979, enrollment is 44 for both Grades Two and Four classes. Slow increase in enrolment could be attributed to the fact that some pupils go to Bagalangit Elementary School who is also quite near the vicinity, Administration of the school is still under the Principal of the Solo Elementary.

Several well-trained and talented educators have been assigned in the Barangay School of Ligaya. They are: Mrs. Corazon Tanilon, Miss Margarita Umali, Mr. Rosauro Aquitan, Miss Anacleta Magnaye, Miss Virginia Casapao, Mrs. Felisa S. Cerdeña.



ANG KASAYSAYAN NG NAYON NG LIGAYA
By: Marciana Napeñas


Alamat ang nagsasaad na ang nayon ng Ligaya ay may sariling kakayahan mula pa sa mga panahon ng ating mga ninuno. Dati-rati ang nayon ay hindi natatawag sa kasalukuyang pangalan. Diumano, noon ay mayroon lamang wala pang sampung bahay sa pook na iyon, at ang mga ito ay napakalalayo pa ng kinatatayuan. Subalit sa kabila ng kasalatan, ay pinagkakalooban sila ng Diyos ng isang bukal na maaari nilang pagkunan ng tubig. Ngunit sa aba ng palad nila sumipot na ng bukal na nabanggit ay maasim ang tubig na di halos makatighaw sa uhaw ng mga tao. Kaya ang lugal ay tinagurian nilang pook ng Maasim. Ang pangalang ito ang siyang nananatili sa loob ng maraming taon, kahit noon pang makalipas ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig. At bagaman may sariling pangalan, ito ay itinuturing lamang na isa sa mga sitio ng nayon ng Solo.

Katulad ng ibang nayon, ang sitio ng Maasim ay nagkaroon ng maraming mamamayan at dumami na rin ang mag-anak na naninirahan doon sa kabila ng katotohanan na ito ay bulubundukin. Dala ng malaking pagnanais na makapagsarili, sinikap ng mga tao, sa pamumuno ni G. Florentino Albuera na ito ay mapahiwalay sa inang nayon - ang Solo - palibhasa ay inakala na nila na maaari na silang tumindig sa sariling paa. Lumapit sila sa noon ay punong bayan ng Mabini na si G. Rafael Amurao at ibinigay ang kanilang panig. Ang punong bayan ay di nag-atubili sa kahilingang ito ng taga-sitio ng Maasim at binigyan niya ng pahintulot na maging isang ganap na nayon ang Maasim. Sa pagbibigay ng pangalan, namili sila sa pangalan ng isa sa mga anak na baabe ni Mayor Amurao - ito ay sina Farida at Ligaya. Ang napili ng mga taganayon ay huling pangalan, kaya mula ng 1957, ang sitio Maasim ay naging nayon na ng "Ligaya". At ang unang namuno ay si G. Florentino Albuera.

Pagkaraan ng sampung taong panunungkulan bilang punong nayon, si G. Florentino Albuera ay hinalinhan ni G. Pablo Maendoza. Mula noon hanggang sa kasalukuyan, siya ag Kapitan ng Barangay at tinutulunagn ng anim na kagawad, isang kalihim at isang ingat-yaman.

Ang nayon ng Ligaya ay nahihiwalay sa nayon ng Solo mula sa may punta Mayaman hanggang sa may agbang sa gawing kanluran na siya namang simula ng nayon ng Bagalangit. Ito ay napapaligiran ng mga bundok at karagatan. Sa hilaga ay ang Bay ng Balayan na kinahaharapan nito; sa silangan ay ang nayon ng Solo, sa kanluran ay ang Bagalangit; at s atimog ay ang bundok na kinaruruonan ng Panay, Laurel, Estrella at Malimatoc - mga nayon sa kabundukan ng Mabini. Masasabi natin na tila may kahirapan puntahan ang nayong ito dahil nga sa kinalalagyan. Ngunit ang kanyang mga dalampasigan ay maganda at malapad. Dahil dito, marami sa mga mayayaman ang nagkagusto sa lugal na ito upang pagtayuan ng kanilang mga bahay-bakasyunan. Nagyon ang mga pamilya ng Zuniga, Chiongbian, Buendia at marami pang maykaya sa lungsod ng kalakihang Maynila ang nagtayo ng kanilang bakasyunan. Ito rin ay ideneklara ng panlalawigang pamahalaan na "tourist spot", at dito madalas magdaos ng mga torneong pandagat tulad ng scuba diving, spearfishing, boat racing, at underwater photography. Pinagdarayo ngayon ito ng mga turista at linggu-linggo ay halos puno ito ng mga dayuhang bakasyunista.

Bagaman at ang pinagkakakitaan ng mga lalaki ay pagsasaka rin at pangingisda, at ang mga baabe naman ay ang pagbuburda,a ng pinakapopular na hanapbuhay ng mga taga Ligaya ngayon ay ang pagsalubonng sa mga turista. Kaya masasabi rin natin na sila ay mapalad pa rin.

Ang Ligaya ay may paaralan din at ito ay nagtuturo lamang ng di-kumpletong primarya. May tatlong silid ito at dalawang guro ang palaging nakalagay sa puwesto. Sa taong panuruang 1978-1979, ang populasyon ng paaralan ay 44 at binubuo ng nasa ikalawa at ikaapat na baitang lamang. Marami naring mga nakatapos ng karera dito tulad guro, komersiyo at mga kursong bikasyonal. May isa na ring ngatatrabaho sa ibang bansa.

Ang nayon ng Ligaya ay masasabi narin natin naunti-unting lumalantad sa kanyang kapaligiran at maaari sa darating na panahon ay maging maunlad narin siya.